دکتر شهره طاهری

خیلی از پرخاشگری های کودکان به خاطر حضور فرزند دوم و تبعیض قائل شدن در محبت کردن است. فرزند اول خود را طرد شده میبیند و نسبت به فرزند دوم خشم میگیرد و مدام کودک رو کتک میزند یا با والدین لجبازی میکند. فقط کافیست طبق روال قبل از تولد فرزند دوم به فرزند اول محبت و توجه شود

زمانی که روابط اعضای خانواده با هم خوب نیست و هیچ نقطه مشترکی بین انها وجود ندارد و فقط کنترل گری و نصیحت بین والدین و فرزندان وجود دارد نوجوان برای بدست اوردن حال خوب که از خانواده دریافت نمیکند به سمت فضای مجازی میرود تا با چت کردن یا دیدن کلیپ یا فیلم لذت نداشته در خانواده را بدست بیاورد. برای حل مشکل بهتر است کنترل گری حذف شود و تکنیک های تربیتی به روش دوستانه تر و در جهت اگاهی دادن انجام شود.

زمانی که کودک امنیت کافی را تا سن یک سال و نیم از حضور مادر دریافت نکرده باشد و از انجایی که این دوره سنی زمان شکل گیری احساس امنیت است با توجه به سهل انگاری که اتفاق افتاده یا اینکه مادر ناخواسته توجه کافی و حضور کافی کنار نوزاد نداشته ، نوزاد با حس طرد شدگی و دوست داشته نشدن بزرک میشود. این حس در سالعای بعدی با احساس نا امنی و عدم امنیت وبه شکل ترس از تاریکی و تنها خوابیدن بروز پیدا میکند. را حل مشکل دادن امنیت به کودک است. اینکه من همیشه کنارت هستم و در هر مشکلی میتونم کمکت کنم.

اگر والدین محبت کافی به نوجوان ندهند و شیوه والد گری سخت رو در تربیت نوجوان اعمال میکنند یا صرفا برادر غیرتی در منزل باشد کنترل و ایجاد محدودیت زیادی و عدم‌دریافت محبت کافی از اعضای خانواده باعث میشود نوجوان برای دریافت محبت به جنس مخالف وابسته شود. معمولا در روابط نوجوانها کلمات محبت امیز و اغواگرانه رد و بدل میشود. این‌امر باعث ترشح دوپامیم و ایجاد لذت میشود. و نوجوان برای دریافت مجدد این‌حال خوب به ادامه اعتیاد گونه با جنس مخالف میشود . راه حل مشکل ایجاد روابط محبت امیز بدون فشار روانی و کنترل گری بین اعضای خانواده به خصوص از جانب پدر و برادر است.